mtr vs traceroute

Traceroute en mtr zijn beide commandoregeltools voor het diagnosticeren van netwerkpadproblemen. Traceroute geeft je een eenmalige momentopname van de route die je pakketten afleggen. mtr doet hetzelfde, maar blijft sonderen en bouwt in de loop van de tijd statistieken op over pakketverlies, latentie en jitter. Dit artikel beschrijft hoe elk hulpmiddel werkt, hoe je de uitvoer leest en wanneer je welk hulpmiddel moet gebruiken.

Hoe traceroute werkt

Traceroute gebruikt het Time-to-Live (TTL) veld in de headers van IP pakketten. Het stuurt een pakket met TTL ingesteld op 1. De eerste router verlaagt de TTL naar nul, laat het pakket vallen en stuurt een ICMP "Time Exceeded" bericht terug. Traceroute registreert het IP van de router en de rondetijd, stuurt vervolgens nog een pakket met TTL ingesteld op 2, enzovoort totdat het pakket de bestemming bereikt of de maximale hop limiet bereikt (standaard 30, instelbaar met -m).

Standaard stuurt traceroute drie sondes per hop, waardoor je drie latentiemetingen krijgt. De protocollen verschillen per besturingssysteem:

• Windows: Het tracert commando stuurt ICMP Echo Requests.
• Linux/macOS: De traceroute opdracht stuurt UDP datagrammen (poorten 33434-33534). Gebruik -I voor ICMP of -T voor TCP als UDP is geblokkeerd.

Door de -n vlag toe te voegen worden reverse DNS lookups overgeslagen, wat de dingen merkbaar versnelt op paden met veel hops.

Hoe mtr werkt

mtr (My Traceroute) gebruikt dezelfde TTL-gebaseerde paddetectie als traceroute, maar het blijft probes sturen, meestal één per seconde. In plaats van drie gegevenspunten per hop, krijg je lopende statistieken: percentage pakketverlies, gemiddelde latentie, beste en slechtste responstijden en standaardafwijking (jitter).

mtr ondersteunt ICMP (standaard), UDP en TCP SYN sondes. De TCP-modus is handig wanneer firewalls ICMP blokkeren of wanneer je een specifieke applicatiepoort wilt testen:

mtr --tcp --port 443 example.com

Gebruik de rapportmodus voor een niet-interactief rapport dat je kunt delen met een ondersteuningsteam:

mtr --report --report-cycles 100 example.com

Deze voert 100 controleregels uit en drukt een samenvatting af. Je kunt ook aangepaste pakketgroottes instellen met --psize om te testen op MTU of fragmentatieproblemen.

mtr draait standaard op Linux en macOS. Windows gebruikers kunnen WinMTR gebruiken voor een GUI equivalent.

Belangrijkste verschillen

Het praktische verschil komt neer op intermitterende problemen. Een enkele traceroute kan gemakkelijk een router missen die 2% van de pakketten laat vallen of een hop met 15ms jitter. mtr vangt deze op omdat het blijft meten.

De uitvoer lezen

De meest voorkomende fout bij het lezen van traceroute of mtr uitvoer is aannemen dat een problematisch uitziende tussenhop betekent dat er een echt probleem is. Meestal is dat niet zo.

Sterretjes (*) in traceroute betekenen dat de router niet reageerde op de sonde. Veel routers zijn geconfigureerd om ICMP te negeren of te beperken in snelheid. Als de hops erna normaal reageren, is het pad in orde.

Pakketverlies bij een enkele hop in mtr volgt dezelfde logica. Als hop 5 20% verlies vertoont maar de eindbestemming 0%, dan is die router gewoon de sonde-respons aan het deprioriteren. Echt pakketverlies vertoont een patroon: verlies treedt op bij één hop en houdt aan bij elke volgende hop naar de bestemming.

Latency jumps tussen hops zijn normaal en worden verwacht. Een sprong van 10ms naar 80ms betekent meestal dat het pakket een oceaan of een lange landroute is overgestoken. Maak je alleen zorgen over latentie als deze ongewoon hoog is voor de afstand (minder dan 5ms binnen een metrogebied, tientallen milliseconden over het land, 80-150ms transoceanisch) of als de latentie op de eindbestemming onacceptabel is.

StDev (jitter) in mtr is de moeite waard om op te letten. Waarden boven 10ms op elke hop kunnen problemen veroorzaken voor VoIP, videogesprekken en gaming. Als je hoge jitter ziet, voer dan minstens 100 cycli uit om te bevestigen dat het een aanhoudend patroon is en geen korte piek.

Wanneer gebruik je elk hulpmiddel?

Gebruik traceroute als je snel een antwoord nodig hebt: is de bestemming bereikbaar en zo niet, waar wordt het pad onderbroken? Het is het juiste startpunt voor uitval en voor het verifiëren van basisroutering.

Gebruik mtr als het probleem intermitterend of prestatiegerelateerd is. Gebruikers die af en toe verbroken verbindingen, VoIP-kwaliteitsproblemen of latentiepieken melden, hebben de continue gegevens van mtr nodig. Voer minstens 50-100 cycli uit voor betrouwbare statistieken.

Voor een grondige diagnose moet mtr in beide richtingen draaien: van uw machine naar de server en van de server terug naar uw IP. Internetroutering is asymmetrisch, dus het retourpad kan compleet andere karakteristieken hebben. Als je maar één richting test, mis je misschien waar het probleem zit.

Als u problemen ondervindt met uw dedicated server of VPS, accepteren de supportteams van FDC Servers mtr-rapporten als standaard diagnostisch bewijs voor netwerkescalaties.