mtr vs traceroute

Το traceroute και το mtr είναι και τα δύο εργαλεία γραμμής εντολών για τη διάγνωση προβλημάτων διαδρομής δικτύου. Το traceroute σας δίνει ένα στιγμιότυπο μιας χρήσης της διαδρομής που ακολουθούν τα πακέτα σας. Το mtr κάνει το ίδιο πράγμα, αλλά συνεχίζει να ανιχνεύει, δημιουργώντας στατιστικά στοιχεία σχετικά με την απώλεια πακέτων, την καθυστέρηση και το jitter με την πάροδο του χρόνου. Αυτή η δημοσίευση καλύπτει τον τρόπο λειτουργίας κάθε εργαλείου, τον τρόπο ανάγνωσης της εξόδου και το πότε πρέπει να χρησιμοποιείτε ποιο από τα δύο.

Πώς λειτουργεί το traceroute

Το traceroute χρησιμοποιεί το πεδίο Time-to-Live (TTL) στις επικεφαλίδες των πακέτων IP. Στέλνει ένα πακέτο με TTL που έχει οριστεί σε 1. Ο πρώτος δρομολογητής μειώνει το TTL στο μηδέν, απορρίπτει το πακέτο και στέλνει πίσω ένα μήνυμα ICMP "Time Exceeded" (υπέρβαση χρόνου). Το Traceroute καταγράφει την IP του δρομολογητή και το χρόνο διαδρομής, στη συνέχεια στέλνει ένα άλλο πακέτο με TTL που έχει οριστεί σε 2, και ούτω καθεξής μέχρι το πακέτο να φτάσει στον προορισμό ή να φτάσει στο μέγιστο όριο μεταπήδησης (30 από προεπιλογή, ρυθμιζόμενο με το -m).

Από προεπιλογή, το traceroute στέλνει τρεις ανιχνευτές ανά άλμα, δίνοντάς σας τρεις μετρήσεις καθυστέρησης. Τα πρωτόκολλα διαφέρουν ανάλογα με το λειτουργικό σύστημα:

• Windows: Η εντολή tracert στέλνει ICMP Echo Requests.
• Linux/macOS: Η εντολή traceroute στέλνει datagrams UDP (θύρες 33434-33534). Χρησιμοποιήστε -I για ICMP ή -T για TCP εάν το UDP είναι μπλοκαρισμένο.

Η προσθήκη της σημαίας -n παραλείπει την αντίστροφη αναζήτηση DNS, η οποία επιταχύνει αισθητά τα πράγματα σε διαδρομές με πολλά άλματα.

Πώς λειτουργεί η mtr

το mtr (My Traceroute) χρησιμοποιεί την ίδια ανακάλυψη διαδρομής με βάση το TTL όπως το traceroute, αλλά συνεχίζει να στέλνει ανιχνευτές, συνήθως έναν ανά δευτερόλεπτο. Αντί για τρία σημεία δεδομένων ανά άλμα, λαμβάνετε τρέχοντα στατιστικά στοιχεία: ποσοστό απώλειας πακέτων, μέση καθυστέρηση, καλύτερος και χειρότερος χρόνος απόκρισης και τυπική απόκλιση (jitter).

το mtr υποστηρίζει ανιχνευτές ICMP (προεπιλογή), UDP και TCP SYN. Η λειτουργία TCP είναι χρήσιμη όταν τα τείχη προστασίας μπλοκάρουν το ICMP ή όταν θέλετε να ελέγξετε μια συγκεκριμένη θύρα εφαρμογής:

mtr --tcp --port 443 example.com

Για μια μη διαδραστική αναφορά που μπορείτε να μοιραστείτε με μια ομάδα υποστήριξης, χρησιμοποιήστε τη λειτουργία αναφοράς:

mtr --report --report-cycles 100 example.com

Αυτό εκτελεί 100 ανιχνευτές και εκτυπώνει μια σύνοψη. Μπορείτε επίσης να ορίσετε προσαρμοσμένα μεγέθη πακέτων με την εντολή --psize για να ελέγξετε για προβλήματα MTU ή κατακερματισμού.

το mtr τρέχει εγγενώς σε Linux και macOS. Οι χρήστες των Windows μπορούν να χρησιμοποιήσουν το WinMTR για ένα ισοδύναμο GUI.

Βασικές διαφορές

Η πρακτική διαφορά έγκειται στα διαλείποντα προβλήματα. Ένα απλό traceroute μπορεί εύκολα να χάσει έναν δρομολογητή που χάνει το 2% των πακέτων ή ένα hop με 15ms jitter. Το mtr τα πιάνει αυτά επειδή συνεχίζει να μετράει.

Ανάγνωση του αποτελέσματος

Το πιο συνηθισμένο λάθος κατά την ανάγνωση της εξόδου traceroute ή mtr είναι η υπόθεση ότι ένα ενδιάμεσο άλμα που μοιάζει προβληματικό σημαίνει ότι υπάρχει πραγματικό πρόβλημα. Συνήθως αυτό δεν ισχύει.

Οι αστερίσκοι (*) στο traceroute σημαίνουν ότι ο δρομολογητής δεν ανταποκρίθηκε στον ανιχνευτή. Πολλοί δρομολογητές είναι ρυθμισμένοι να αγνοούν ή να περιορίζουν το ρυθμό ICMP. Εάν τα επόμενα βήματα ανταποκρίνονται κανονικά, η διαδρομή είναι εντάξει.

Ηαπώλεια πακέτων σε ένα μόνο άλμα στο mtr ακολουθεί την ίδια λογική. Εάν το hop 5 παρουσιάζει 20% απώλεια, αλλά ο τελικός προορισμός παρουσιάζει 0%, αυτός ο δρομολογητής απλώς απορυθμίζει τις απαντήσεις του ανιχνευτή. Η πραγματική απώλεια πακέτων εμφανίζεται ως μοτίβο: η απώλεια εμφανίζεται σε ένα άλμα και συνεχίζεται σε κάθε επόμενο άλμα προς τον προορισμό.

Τα άλματα καθυστέρησης μεταξύ των αλμάτων είναι φυσιολογικά και αναμενόμενα. Ένα άλμα από 10ms σε 80ms συνήθως σημαίνει ότι το πακέτο διέσχισε έναν ωκεανό ή μια μεγάλη χερσαία διαδρομή. Ανησυχείτε για την καθυστέρηση μόνο αν είναι ασυνήθιστα υψηλή για την απόσταση (κάτω από 5ms εντός μιας περιοχής μετρό, δεκάδες χιλιοστά του δευτερολέπτου σε μια χώρα, 80-150ms σε μια υπερωκεάνια) ή αν η καθυστέρηση του τελικού προορισμού είναι απαράδεκτη.

Η StDev (jitter) σε mtr αξίζει να δοθεί προσοχή. Τιμές πάνω από 10ms σε κάθε hop μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα για VoIP, κλήσεις βίντεο και παιχνίδια. Εάν δείτε υψηλό jitter, εκτελέστε τουλάχιστον 100 κύκλους για να επιβεβαιώσετε ότι πρόκειται για ένα μόνιμο μοτίβο και όχι για μια σύντομη αιχμή.

Πότε να χρησιμοποιήσετε κάθε εργαλείο

Χρησιμοποιήστε το traceroute όταν χρειάζεστε μια γρήγορη απάντηση: είναι ο προορισμός προσβάσιμος και αν όχι, πού διακόπτεται η διαδρομή Είναι το σωστό σημείο εκκίνησης για διακοπές λειτουργίας και για την επαλήθευση της βασικής δρομολόγησης.

Χρησιμοποιήστε το mtr όταν το πρόβλημα είναι διακοπτόμενο ή σχετίζεται με την απόδοση. Οι χρήστες που αναφέρουν περιστασιακές αποσυνδέσεις, προβλήματα ποιότητας VoIP ή αιχμές καθυστέρησης χρειάζονται τα συνεχή δεδομένα του mtr. Εκτελέστε τουλάχιστον 50-100 κύκλους για αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία.

Για ενδελεχή διάγνωση, εκτελέστε το mtr και προς τις δύο κατευθύνσεις: από το μηχάνημά σας προς το διακομιστή και από το διακομιστή πίσω στην IP σας. Η δρομολόγηση στο Διαδίκτυο είναι ασύμμετρη, οπότε η διαδρομή επιστροφής μπορεί να έχει εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά. Αν δοκιμάσετε μόνο τη μία κατεύθυνση, μπορεί να χάσετε το πραγματικό πρόβλημα.

Εάν αντιμετωπίζετε προβλήματα με τον αποκλειστικό διακομιστή ή το VPS σας, οι ομάδες υποστήριξης της FDC Servers δέχονται αναφορές mtr ως τυπικά διαγνωστικά στοιχεία για κλιμάκωση δικτύου.